RADA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Gospodarczą, w
szczególności jego art. 7 ust. 2, uwzględniając wniosek Komisji, we współpracy
z Parlamentem Europejskim, uwzględniając opinię Komitetu
Ekonomicznego-Społecznego, a także mając na uwadze, co następuje:
zgodnie z art. 3 lit. c) Traktatu działalność Wspólnoty będzie obejmowała
znoszenie przeszkód w swobodzie przepływu osób;
zgodnie z art. 8a Traktatu najpóźniej do dnia 31 grudnia 1992 r. powinien
zostać ustanowiony rynek wewnętrzny; rynek wewnętrzny stanowi obszar bez granic
wewnętrznych, w obrębie którego zagwarantowany jest swobodny przepływ towarów,
osób, usług i kapitału, zgodnie z przepisami Traktatu;
jak uznaje Trybunał Sprawiedliwości, art. 128 i 7 Traktatu zakazują
jakiejkolwiek dyskryminacji obywateli Państw Członkowskich w odniesieniu do
kształcenia zawodowego we Wspólnocie; dostęp obywatela jednego Państwa
Członkowskiego do kształcenia zawodowego w innym Państwie Członkowskim zakłada
dla niego prawo pobytu w tym państwie;
w celu zagwarantowania dostępu do kształcenia zawodowego, powinny zostać
ustalone warunki mogące ułatwić skuteczne korzystanie z prawa pobytu; prawo
pobytu dla studentów stanowi część zestawu powiązanych środków, mających na
celu wspieranie kształcenia zawodowego; beneficjenci prawa pobytu nie mogą stać
się nieuzasadnionym ciężarem dla finansów publicznych przyjmującego Państwa
Członkowskiego; w obecnym stanie prawa Wspólnoty, ustanowionego przez
orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości, pomoc przyznana studentom nie wchodzi w
zakres Traktatu w rozumieniu jego art. 7;
prawo pobytu może być wykorzystane tylko wtedy, gdy jest ono również
przyznawane małżonkowi oraz dzieciom pozostającym na jego utrzymaniu
beneficjenci niniejszej dyrektywy powinni zostać objęci ustaleniami
administracyjnymi, podobnymi do określonych przez dyrektywę Rady 68/360/EWG z
dnia 15 października 1968 r. w sprawie zniesienia ograniczeń w przemieszczaniu
się i pobycie pracowników Państw Członkowskich i ich rodzin we Wspólnocie 4,
oraz dyrektywy Rady 64/221/EWG z dnia 25 lutego 1964 r. w sprawie koordynacji
specjalnych środków dotyczących przemieszczania się i pobytu cudzoziemców,
uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub
zdrowia publicznego;
niniejsza dyrektywa nie odnosi się do studentów, którzy korzystają z prawa
pobytu z tytułu prowadzenia obecnie lub w przeszłości działalności gospodarczej
lub bycia członkami rodziny pracownika migrującego; swoim orzeczeniem z dnia 7
lipca 1992 r. w sprawie C-295/90 Trybunał anulował dyrektywę Rady 90/366/EWG z
dnia 28 czerwca 1990 r. w sprawie prawa pobytu dla studentów, utrzymując w mocy
skutki anulowanej dyrektywy aż do chwili wejścia w życie dyrektywy przyjętej na
właściwej podstawie prawnej; skutki dyrektywy 90/366/EWG powinny zostać
utrzymane aż do dnia 31 grudnia 1993 r, do którego Państwa Członkowskie są
zobowiązane wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne
konieczne do wdrożenia niniejszej dyrektywy,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
W celu określenia warunków ułatwiających korzystanie z prawa pobytu oraz w celu
zagwarantowania obywatelowi Państwa Członkowskiego, przyjętemu do udziału w
szkoleniu zawodowym w innym Państwie Członkowskim, dostępu do kształcenia
zawodowego w sposób wykluczający dyskryminację, owo Państwo Członkowskie
przyznaje prawo pobytu każdemu studentowi, który jest obywatelem Państwa
Członkowskiego oraz który nie korzysta z tego prawa w wyniku innych przepisów
prawa wspólnotowego, oraz małżonkowi tego studenta i dzieciom pozostającym na
jego utrzymaniu, w przypadku gdy student ten zapewnia odpowiednie władze
krajowe - poprzez złożenie oświadczenia lub za pośrednictwem innych środków
alternatywnych, które może wybrać - że posiada on wystarczające środki, aby nie
stać się ciężarem dla systemu pomocy społecznej przyjmującego Państwa
Członkowskiego podczas pobytu w tym Państwie Członkowskim, pod warunkiem że
student ten jest zapisany w uznanej jednostce edukacyjnej w celu kształcenia
zawodowego oraz że podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu obejmującemu wszelkie
rodzaje ryzyka w przyjmującym Państwie Członkowskim.
Artykuł 2
1) Prawo pobytu zostanie ograniczone do okresu trwania kształcenia. Prawo
pobytu zostanie potwierdzone wystawieniem "dokumentu pobytowego dla obywatela
Państwa Członkowskiego Wspólnoty", którego ważność może zostać ograniczona do
czasu trwania okresu kształcenia lub do jednego roku, jeśli kurs trwa dłużej, w
którym to przypadku pozwolenie to będzie corocznie odnawiane.
W przypadku gdy członek rodziny nie ma obywatelstwa Państwa Członkowskiego,
zostanie mu wystawiony dokument zezwalający na pobyt o takim samym terminie
ważności jak ten, który jest wystawiany obywatelowi, na którego utrzymaniu
pozostaje.
W celu wystawienia dokumentu pobytowego lub dokumentu zezwalającego na pobyt,
Państwo Członkowskie może zażądać jedynie, aby wnioskodawca przedstawił ważny
dowód tożsamości lub paszport oraz dostarczył dowodu na to, że spełnia on
wymagania określone w art. 1.
2. Artykuły 2, 3 i 9 dyrektywy 68/360/EWG stosuje się mutatis mutandis do
beneficjentów niniejszej dyrektywy. Małżonek i dzieci pozostające na utrzymaniu
obywatela Państwa Członkowskiego posiadającego prawo pobytu na terytorium
Państwa Członkowskiego będą mieli prawo do podjęcia dowolnej pracy najemnej lub
działalności na własny rachunek na terytorium tego Państwa Członkowskiego,
nawet jeśli nie są jego obywatelami.
Państwa Członkowskie nie mogą odstąpić od przepisów niniejszej dyrektywy oprócz
przypadków uzasadnionych względami porządku publicznego, bezpieczeństwa
publicznego lub zdrowia publicznego; w takim przypadku stosuje się art. 2 - 9
dyrektywy 64/221/EWG.
Artykuł 3
Niniejsza dyrektywa nie ustanawia prawa do wypłaty przez przyjmujące Państwo
Członkowskie stypendiów pokrywających koszty utrzymania na rzecz studentów
korzystających z prawa pobytu.
Artykuł 4
Prawo pobytu obowiązuje tak długo, jak długo jego beneficjenci spełniają
warunki określone w art. 1.
Artykuł 5
Komisja sporządza, nie później niż w ciągu trzech lat od wykonania niniejszej
dyrektywy oraz następnie w trzyletnich odstępach czasu, sprawozdanie ze
stosowania niniejszej dyrektywy i przedkłada je Parlamentowi Europejskiemu oraz
Radzie. Komisja zwraca szczególną uwagę na trudności które mogłyby wyniknąć w
Państwach Członkowskich ze stosowania art.1; W danym przypadku przedstawia ona
Radzie propozycje mające na celu rozwiązanie tych trudności.
Artykuł 6
Nie później niż do dnia 31 grudnia 1993 r. Państwa Członkowskie wprowadzą w
życie przepisy ustawowe wykonawcze i administracyjne konieczne do wdrożenia
niniejszej dyrektywy i niezwłocznie powiadomią o tym Komisję. W okresie
poprzedzającym tę datę zostaną utrzymane w mocy skutki dyrektywy 90/366/EWG.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie będą zawierać odniesienie do
niniejszej dyrektywy lub odniesienie to będzie towarzyszyć ich urzędowej
publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa
Członkowskie.
Artykuł 7
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w Brukseli, dnia 29 października 1993 r.
W imieniu Rady
R. URBAIN
Przewodniczący
|
